ŞAİRİN HAYATI İLE İLGİLİ YAZDIKLARI

Karadeniz'in Giresun ili Espiye ilçesinin Akkaya köyünde 1966 yılında doğdum,
Karakış ayımı ne, yani on sekiz şubat imiş galiba,
Annem öyle diyor ben ne bileyim
Kundakta doğum tarihimi bilemem ya

İlk okulu köyümde okudum.
Bir ilk bahar günü babamı kara toprağa emanet ettim,
Sanki bütün ümitlerimle birlikte toprağa gömdüm.
Orta ve lise için toplayıp çantamı  gurbete Bursa'ya yola koyuldum.
Zor bela güçlüklerle okumaya başladım.
Cumartesi Pazar ve yazları çalıştım,
Okulda kendime harçlık yaptım.
Derken lise ikide evlendim,tabi ki aptallık ettim.
Liseyi bitirip Açık Öğretime kaydoldum,
Onu da yarıda bırakıp pazarlama ve satış yapmaya başladım.
Günler ayları aylar seneleri kovaladı,üç kız evlat sahibi oldum,

Birini  istemeden hasretle  uzaklara  koydum,

Gözlerime uyku girmesin diye kumlar doldurdum,

Adını açık açık söyleyemeyip kalbimin baş ucuna kondurdum. 

Yaşama sevincim hayat kaynağım oldu onlar benim.
Uzunca bir süre onlara la oyalandım.

 Bu arada aşkların en güzelini,ayrılıkların en acısını yaşadım,
Gözyaşını hasreti sevmeyi bu yıllarda tanıdım.
Çoğu kez sevdiğim için çok yandım.
İşte ondan sonra aşklarımı ayrılıklarımı yazmaya başladım.
Zorda olsa acılara ayrılıklara alıştım.

Ha birkaç senede İzmir de yaşadım,bazen keşke yaşamasaydım dedim.
Gerçi  pişmanda değilim.Ben karşılık bulamasam da inadına sevdim.
Birkaç yıl oldu Bursa'ya geleli İzmir'i hiç unutamadım.
Nasıl unuturum ki,kalbimi sokaklarında gözümü sahillerinde bıraktım.
Hele son yakışı vardı İzmirlimin onu hiç içimden atamadım.Yandıkça yandım.
Şimdi hala ilk gurbete diye geldiğim Bursam da yaşamaktayım
Sıkıldığımda imdadıma  yetişen Uludağ'ın dayım.
Çoğu şiirlerimi eteklerinde Bursa'ya tepeden bakarak yazmaktayım.

Hep muhtacım bir sevgilinin sesine ,sevgisine,
Tabi bu arada yaş geldi dayandı kırk ikisine,
Bunca yılda aşk ve ayrılık meyvelerini koydum atımın terkisine,
Şimdi onlarla yaşamaya çalışıyorum işte.
Okursanız zaten göreceksiniz çektiklerimi şiirlerimin dizelerinde,
Dua edeceğim ayrılık acısı çekmesin kimseler diye,
Kısacık hayatımda kalmadı çekmediğim çile,
Terk edip gittiler sevdiğimi  bile bile,
Gerçi şimdi oturup dövünmek yanmak nafile,
Neyse bana eyvallah selam ve dua ile.

ESPİYELİ-MUHSİN AKTAŞ
23.09.2006 saat:10.30