Ah Kızım
Yirmi yıl önce idi, karanlık bir geceydi,
Mevsimlere bakmadım, kışta olsa yaz oldum,
Annenin karnı yüklü, gözümde bir eceydi,
İlk yavrumuzdun bizim, inanılmaz haz buldum.
Gelmene az kalmıştı günleri saya durdum,
Yollarını beklerken türlü hayaller kurdum,
Bağırarak gelince hep sebebini sordum,
Cevabı bulamadım kupkuru ayaz oldum.
Büyüdükçe yürüdün, yürüdükçe büyüdün,
Ah güzel kızım benim yıllar geçti toy idin,
Bozuldu işim gücüm yarış koşan tay idim,
Hayat savurdu yere, üflenecek toz oldum.
En zor zamanda bile unutmadım sizleri,
Saatler saniyeler aldı bütün hazları,
Acı ekti yüreğe zalim gurbet izleri
Hasret savurdu yere, ellerinde koz oldum.
Gözlerim yaşlar ile yakın hısım oldular,
Kızdırdınız bağırdım yapraklarım soldular,
Utandım yaptığımdan etlerimi yoldular,
Sizleri düşündükçe ilkbaharda güz oldum.
Ne yaparsanız yapın vazgeçilmez sizlerden,
Tufan olsa silinmez gönüldeki izlerden
Büyüdün bir yar buldun tez vazgeçtin bizlerden,
Ses soluğum kesildi teli kırık saz oldum.
Düşe kalka yürürdün aklımdan hiç çıkmadı,
Bebeklik fotoğrafın gözlerime bakmadı,
İki damla yaş düştü yanağımdan sekmedi,
Ölüm girdi kapıdan son nefeste söz oldum.
Bazen sana çok kızıp ateşlerle dol dedim,
Sıkıntıdan bunalıp tenhalarda kal dedim,
Artık eve dönemez saçlarını yol dedim,
Yine düştün aklıma ateşteki köz oldum.
İlk baba deyişinde sevinçten ağlamıştım,
Tarifsiz mutlu olup sonsuzluk yeğlemiştim,
Gitmez bu kız diyerek gönlümü eğlemiştim,
Çekip gittin tez elden ağustosta buz oldum.
Hiç içimden gitmiyor sana olan kızgınlık,
Söyleyemem kimseye canı alır bezginlik,
İçimi yakıp durdu özleminle gezginlik,
Renk tonlarım karıştı sonsuza dek boz oldum.
Çok istedim olmadı, düğüne gelemdim,
Hançer yardı bağrımı yalvardım ölemedim,
Çok kırıldı yüreğim seninle gülemedim,
Bırakıp beni gittin tüyü yoluk kaz oldum.
İlk mürüvvettin bana göstermedin gününü,
Darağacına astın babanın bu canını,
Sürüp attın damardan hayat veren kanını,
Ruhum gitti bedenden kefen rengi bez oldum.
Gitme kal diyemezdim bu bencillik olurdu,
Biraz daha beklesen gönlümüzü alırdı,
Acı değil mutluluk senden anı kalırdı,
Kafamı karıştırdın çağdaş iken yoz oldum.
Mizabiyim beddua etmem onu bilesin
Sokakları düşünme tez aklından silesin,
Sıkışırsan yine de ocağıma gelesin,
Çekip gittin bakmadan yollarında iz oldum.
MUHSİN AKTAŞ
31.08.2006
Last update:
|