Ayrılığın soğuk nefesi ensemden ayrılmıyor.
Arda bir yoklayıp canımı yakıyor.
Artık dilim sustu gözüm konuşuyor.
Seni tanıdığından beri yaşı durmuyor.
Bu hep böyle mi sürüp gidecek,
Tut ellerimi desen bana yetecek.
Bizim yüzümüz ne zaman gülecek.
Mutluğumuz yakındır her an gelecek.
Ayrılık rüzgarının önüne kapılmışız,
Bir oraya bir buraya savurur bizi.
Biz buna ne zaman dur diyeceğiz,
Bu yalnızlıktan kim kurtaracak bizi.
Her engelle karşılaşınca ağlayacak mıyım
Ne zaman döneceksin diye hep yanacak mıyım.
Gece Gündüz ölüp ölüp dirilecek miyim.
Hep engellere yenilip sevemeyecek miyim.
Espiyeli-Muhsin AKTAŞ
09.09.2006 saat:13.50
Last update:
|
