Yık şu esir kaldığım oteli be abla, her gece kilometrelerce yolu tepip, kapına geliyorum, Bahçedeki çiçeklerde onun kokusunu soluyorum, Merdivenleri yoklayarak terasa çıkıp, Deniz dalgalarında gözlerini arıyorum, Hıçkıra hıçkıra ağlıyor. Mutfaktaki bardaklarda dudak izlerini, Kum tanelerinde gözlerini, Çiçek dallarında saçarlını arıyorum, Geceler boyu arayıp bulamıyorum, İçim kanıyor, hıçkırıklarla ağlıyorum.
Kurbanın olayım, sat be şu arabayı patron, Her koltuğuna oturduğumda , İstemese de sağ yanıma dönüp bakıyorum, Onu bulamıyor, çılgınlar gibi ağlıyorum,
Kokusu siniyor gönlümün duvarlarına, Bakışları takılıyor küllenen hatıralarıma, Elleri değiyor usluca şakaklarıma, Sonra söz geçiremiyorum göz yaşlarıma.
Satın be şu çiçekçi dükkanlarını ablalar,ağabeyler, Her önünde durduğumda içimde kıyametler kopar, Ağalaşır yüreğimde solan menekşeler sümbüller, Kan kırmızıya döner kirpiklerime tutunan yaşlar.
Ellerim can havli ile dokunur çiçeklere, Damarlarımda donar kanım, Suya düşen yıldızlara dönerim, Kabusla barışık beden, yeniden düşer yataklara.
Yazan Mehtap ALTAN, on 24-01-2008 10:02, IP 88.227.139.34,
1. TEBRİKLER...
Satın be şu çiçekçi dükkanlarını ablalar,ağabeyler, Her önünde durduğumda içimde kıyametler kopar, Ağalaşır yüreğimde solan menekşeler sümbüller, Kan kırmızıya döner kirpiklerime tutunan yaşlar.
Ellerim can havli ile dokunur çiçeklere, Damarlarımda donar kanım, Suya düşen yıldızlar dönerim, Kabusla barışık beden yeniden düşer yataklara.
Şairim ayrılığı ve hüznü satsak olur mu...!
Hüzünle barışık ayrılıklar hem sancılar içinde birbirlerinin olur hem de ne bir yüreği ne de bir çiçeği soldurabi
