Elbet Tanırım Kilometrelerce öte görmesem de yüzünü,
Sesini duyup, saçlarının rengini bilmesem de,
Gözlerinin içindeki hüznü okuyamasam da,
Ortak yaşanan kabuslarımdan tanırım seni. Hiç görmemiş olsak ta bir birimizi,
Gözlerimiz bağlı kör kuyuya atsalar bizi,
Üzerimize kara duvarlar örülse,
Yüreğinden sızan yanık kokusundan tanırım seni. Bulutların üzerinde mekan kursan da,
Hüzünlü gözlerde kaybolup gitsen de,
Uzak diyarları mekan tutsan da,
Rüzgarla gelen kokundan tanırım seni. Kalabalıklar içinde yatıp kalksan da,
Kum tanelerinin arkasına saklansan da,
Güneşten kaçıp bulutlara sığınsan da,
Geceleri sallanan gölgenden tanırım seni. Espiyeli Muhsin AKTAŞ
26.05.2007 saat:14.40
Last update:
|
