Gittin be Evlat Uykularım kesik kesik, Lokmalar boğazımda dizili, Tebessüm izinde yüzüm asık. Evlat sen gittiğinden beri. Baharlar yazlar kış oldu, Benzimiz sararıp soldu, Yastıklarımız yaş doldu, Evlat sen gittiğinden beri. Aşıma göz yaşları karıştı her öğün, Ne yediğimi bildim ne içtiğimi , Saçlarıma aklar düştü gün be gün. Evlat sen gittiğinden beri. Aylarca hanemizi sardı hüzün, Yapma dedim söz kar etmedi, Gülerken bile ağladı baban, Evlat sen gittiğinden beri. Gel gör için için ağlamakta baban, Hırsından çatlıyor sevgili annen, Tat tuz kalmadı hepsi yalan, Evlat sen gittiğinden beri. Kalbimdeki gidişinin sancısı, Yüreğimdeki ayrılığının acısı, Yıllardır beni hiç bırakmadı, Evlat sen gittiğinden beri. Espiyeli-Muhsin AKTAŞ 23.02.2007
Last update:
|