Gündüzlerim Kördüğüm Özlemin aldı götürdü beni buralardan,
Ellerinde ellerimin izini sürdüm,
İçime bir acı çöktü soluk resminden,
Gözlerinde hüzün dolu bakışlar gördüm. Ellerim küle döndü gidişinden,
Sen görmedin duyamadın,diyemedim,
Ağladım geceler boyu sessizce,
Başkaları ağladı da halime, sen bilemedin. Yaktı kavurdu yüreğimi hasretin,
Baktığımda her gece gök yüzüne,
Yıldızlar kaydı ayrılık ateşinden,
Bütün yıldızlar ağladı halime, sen neredeydin. Gözümün feri çekildi arkandan,
Ne ağladığım beli ne güldüğüm,
Geceler kabusum oldu,
Gündüzler ise çoktan oldu kördüğüm. Sen adını hasret koymuşsun,ben ise özlem,
Gözlerin içinde kaybolduğum kum fırtınası,
Yüreğin içine mahkum olduğum dehliz,
Pamuk tarlasına döndü özlemekten saçlarım. Acımasız bir zamanda çaldı kapıyı ayrılık,
Karardı gök yüzü, ay, güneş,yıldızlar
Hayatımdan firar etti tek tek aydınlık,
Kuruttu çiçeklerimi sensiz geçen günler. Suçlu arasan ,bil ki o benim sevdiğim,
Çünkü sana sormadan kalbimi verdim,
Yüreğimi gönlüne emanet edip,
Sonrada sana sormadan çekip gittim. İster affet isterse sar bağrına dindir acılarımı,
İsterse çıkar at sokaklara çiğnesinler yüreğimi,
İster ver bir fırsat daha ölesiye seveyim seni,
İstersen azgın denizlere at,balıklar yesin beni. Espiyeli-Muhsin AKTAŞ
09.04.2007 saat:18.00
Last update:
|
