Hepimiz Şehit Düşsek de Çanakkale Geçilmez Mehmet’in imanı kükremiş bir kez,
Ne top,ne mermi fark etmez,
Göğsünü germişti zalim önüne,
Ölsek de bu vatana düşman giremez. Yağmur gibi gülle yağıyordu gökyüzünden,
Ölüm kokusu geliyordu menekşeden gülden,
Mehmet’im haykırıyordu cephelerden,
Ölsek de bu vatana düşman giremez. Çekirge sürüsü gibi geliyordu düşman,
Gök yüzü siyaha boyanmıştı tozdan dumandan,
Mehmet’im haykırıyordu Anafartalardan,
Ölsek de bu vatana düşman giremez. Kızılca kıyamet kopuyordu Alçı tepede,
Çığlıklar yükseliyordu Set tül bahirde,
Mehmet’im ant içiyordu seccade başında,
Ölsek de bu vatana düşmen giremez. Yahya,Hüseyin çavuş,Seyit onbaşı,
Kiminin kolu kesik kiminin bacağı,
Yine de haykırıyorlar küffara karşı
Ölsek de bu vatana düşman giremez. Zalimler toplanmışlar Çanakkale’ye,
Anadolu’yu boğuyorlardı mermiye,
Mehmet’im bağırıyordu olanca gücüyle,
Ölsek de bu vatana düşman giremez. Direniş düşmanları çıldırtıyordu,
Mehmetçik ölümü umursamıyordu,
Conk bayırından dünyaya haykırıyordu,
Ölsek de bu vatana düşman giremez. Silah arkadaşları, bir bir şehit oluyordu,
Şahadet şerbetini içerken gülüyordu,
Mehmet’im dünyaya ders veriyordu,
Ölsek de bu vatana düşman giremez. Kanlarıyla destan yazıyordu Mehmetler,
Silah arkadaşı olmuştu son Peygamber,
Velilerle beraber haykırıyordu askerler,
Ölsek de bu vatana düşman giremez. Dersini almıştı Çanakkale’de bütün kefereler,
Birlikte Allah’a şükür etti komutan ve erler,
Hep bir ağızdan haykırıyordu bütün müminler,
Hepimiz şehit düşsek de, Çanakkale geçilmez. Espiyeli-Muhsin Aktaş
12.03.2007 saat:18.50
Last update:
|
