İhtimali Bile Yakıyor Yine bir günün sonu ve acılı bir gece,
Sabah sessizce yazıştık birkaç kelime,
Yol göründü yine,
Akşam ararım demiştin ya,
Ver elini çıktım yollara o umutla, Akşam üzeri seyahat bitti geldim mekana,
Dakikalar kalmıştı artık aramana,
Elimde telefon dolaşıyordum bir oyana bir bu yana,
Çoktan vurulmuş sevdalanmıştım senden yana. Saat ilerledikçe ter basıyor sıkıyordum ellerimi.
Tarifsiz bir hüzün sarmaya başlamıştı yüreğimi
Dayanamayıp bastım aletin tuşlarına bir biri ardına,
Alışmıştım aynı saatler sesini duymaya,
Mesajın geldi, zaten yığılmış oturmaktaydım,
Kalkmaya yeltendim beceremedim,tekrar yere yıkıldım, Sonra toparlanmaya çalışıp, usulca doğruldum,
Saatlerce sokaklarda dolaştım.
Çiçekler ağladı ağaçlar ağladı ben ağladım.
Zaten kurşunu yemiş yaralıydı gün boyu gönlüm,
İkileminden engellere yenilmenden korkmuştum. Tamda bunları düşünürken gelmişti haber,
İçimde fırtınalar kopmuş bitmiştim bu akşam,
İnsan bu duygularla acılarla nasıl yaşar,
Bilmiyorum artık neresinden başlasam. Ağlamaktan kan çanağı olmuş gözlerle,
Savrulup durdum bir sağa bir sola sokaklarda,
Başım çatlarcasına ağrıyor,kimseden ses çıkmıyordu,
Issızdı sokaklarda acıyla çarpan kalbimin sesi duyuluyordu sadece. Düşüncelerim dumura uğramış kas katı kesilmişti sanki,
Yine bir akşam ve yine küle dönen bir yürek kalmıştı.
Bütün canlılar ağlıyor, bana eşlik ediyordu inan ki,
Bunlar senden ayrı kalma korkusunun ihtimali idi vallahi. Espiyeli-Muhsin AKTAŞ
01.09.2006
Last update:
|
