Birkaç hafta önce idi düşünmem lazım dediğinde
Sözlerin bir ok gibi saplanmıştı yüreğime.
Bir hafta çıkarmak için neler çektim Allah bilir.
Neyse ki çıkardın oku yaram kapanıyordu içimde.
Kalbimin atışları düzelmiş aşklara dalmıştı.
Her çarpışı seni sayıklar seni anar olmuştu.
Beni terk etmiş artık senin yanına gelmişti.
Artık o seni ölesiye çok sevmişti.
Dün akşam olmuş elimde telefon önümde şiir defterim.
Tarifsiz duygularla hem yazar hem seni beklerdim.
Telefon çaldı ellerim titreyerek sesini duymak için açtım.
Konuştuk ,söylediklerin ok gibi saplandı kalbime sevgilim.
Ben yine ümitsizliğin girdabına düşmüştüm.
Saplanmıştı ok kapanmak üzere olan yarama.
Sanki gömleğimin altından kan sızıyordu.
Ben kapatmaya çalışıyordum kanımı görmesinler diye.
Sol yanım yine acımaya başlamıştı.
Senin yokluğunun acısı düşmüştü içine.
Yinemi diyordu bana, ne oldu sevgiline.
Ben hep onu düşünürken,bu korku niye.
Sormuyor mu hiç o, sol yanına beni
Biz her gün beraberiz çiçeğinin dibinde.
O uyuyor sabaha kadar ben onu seyrediyorum.
Saçlarını okşuyorum, öpüyorum kokluyorum.
Bazen uykusu bozulur diye çok korkuyorum.
Sabah ben hemen çiçeğimin dibine gidiyorum.
Gizlice annesi görmesin diye onu seyrediyorum.
Söyle ona ben onu çok seviyorum onun için ölüyorum.
Onun her arayışında her mesajında benim nasıl çarptığımı bilmiyor mu.
Ben biliyorum onun kalbide öyle duyuyorum ki ta uzaklardan sesini.
Söyle sevdiğine üzülmesin biz ölene dek ayrılamayız ki.
Biz size izin vermezsek siz bir şey yapamazsınız ki öyle değilmi.
Muhsin AKTAŞ
19.08.2006
Last update:
|
