|
Sensizliğin Ağırlığı Çüktü Üstüme |
|
|
Cumartesi saat on sekiz yirmi beş,
Çıkıyorum yine iş yerinden.
Nereye nasıl gideceğimi bilmeden,
Hallaç pamuğu gibi savrulmuşum,
İçimde patlayan fırtınalardan.
Ne yaparım ne ederim bilemem,
Sensizliğin ızdırabı çöktü üstüme.
Aşk şarkıları ile gardım düşer mi bilemem,
Şehrin bütün ağırlığı çöktü üstüme.
Kararsızım gidip gitmemekte bu akşam,
Sensizliğin bulutu çöktü üstüme.
Yığılmışım koltuğuma bir kalksam,
Yokluğunun ağırlığı çöktü üstüme.
Espiyeli-Muhsin AKTAŞ
09.09.2006 saat:18.45
Last update:
|
