Sustum
Sensiz her gece yarısı
ruhumun patika yollarından
kervanlar geçer
hayallerinin ayak sesleri
düşlerimi tam orta yerinden
ikiye böler
Kayan bir yıldızın
cılız kirpiklerine tutunur gözlerim
sisler arasında kaybolurum
belki kokun sızmıştır umuduyla
topladığım kara yelleri
ciğerlerimde özlerim.
Hasretle nikâhlıdır vuslat
gurbet ellere taşınmıştır kavuşmalar
kulaklarımda can yakan fırtınalar
yokluğun ruhumu taciz etmekte
müebbede mahkûm sana dair çığlıklar
birden bire yürekte
bozuldu düzen
zaman darağacına asılı
celladı firarda
sustu şarkılar,
sustum ben
artık ne söylesem boş
bir ölüden farksız
bu yorgun beden.
Muhsin Aktaş
Mizabi
Last update:
|
